PHYSICAL THEATRE WORKSHOP

• 11/03/2026
• 0 commentaire

 Τexte en FR plus bas

~ Διήμερο Εργαστήριο Σωματικού Θεάτρου ~

“The body knows things about which the mind is ignorant” Jacques Lecoq

Σε μία εποχή όπου η ένταση και η εμπλοκή χαρακτηρίζουν τον τρόπο που
υπάρχουμε ως διασπασμένο κοινωνικό σύνολο και κατ’ επέκταση τον τρόπο που
αφηγούμαστε τις ζωές μας ως (απο)συνδεδεμένα άτομα, πώς θα ήταν αν παίρναμε
μία απόσταση για να επιστρέψουμε σε μία συλλογική αφήγηση;

 

Mέσα από αυτό το πρωτότυπο εργαστήριο, o Μελαχρινός Βελέντζας μας
προτείνει να επιστρέψουμε στην αξία της παρατήρησης και να γίνουμε (μετα)φορείς
της ιστορίας που αφηγούμαστε. Αυτή η ψύχραιμη ματιά δημιουργεί μία ησυχία και
μέσω της χορικής λειτουργίας -η (κάθε) ιστορία ως μέρος μίας συλλογικής
αναγκαιότητας- μάς επιτρέπει να μη χρωματίσουμε εκ των προτέρων την ιστορία
που αφηγούμαστε. Μάς επιτρέπει να μην πάρουμε a priori θέση, αλλά μάς οδηγεί
στο να αναρωτηθούμε και να απορήσουμε. Να επιστρέψουμε στην έρευνα της
πραγματικότητας και να μην εγκλωβιστούμε στο σχολιασμό της. Ένα εργαστήριο
που προσφέρει χρήσιμα εργαλεία όχι μόνο για ανθρώπους που ήδη ασχολούνται
με την τέχνη, αλλά και για όλους εκείνους που θα ήθελαν να ξεκινήσουν τη σχέση
τους μαζί της. Το εργαστήριο απευθύνεται προς όλους και δεν απαιτείται
προηγούμενη εμπειρία.

«Δεν είμαστε εμείς πρωταγωνιστές, αλλά η ιστορία που αφηγούμαστε»

«Κάνω και ταυτόχρονα παρατηρώ τον εαυτό μου να κάνει». Αυτή η παράλληλη
και σχεδόν ταυτόχρονη διπλή λειτουργία εμπλοκής-απεμπλοκής βρίσκεται στο
επίκεντρο της έρευνας αυτού του εργαστηρίου. Σημείο εκκίνησης αποτελεί το κάθε
σώμα χωριστά και η σύνθεση των επιμέρους σωμάτων σ’ ένα χορικό σύνολο.
Μέσα από συγκεκριμένες ασκήσεις που αντλούν στοιχεία από το θέατρο
ντοκουμέντο, τη μουσική και τον τομέα της ψυχολογίας, θα επικεντρωθούμε στη
λειτουργία του ανθρώπου-αφηγητή όχι ως πρωταγωνιστή της ιστορίας, αλλά ως
μεταφορέα της.

Θεματικές του εργαστηρίου

● Το «ομιλούν σώμα»: πώς ενεργοποιώ το σώμα μου και αφηγούμαι μέσα από
αυτό;
● Η δυσκολία και πώς αυτή ενεργοποιεί το σώμα μου.
● Η ενεργοποιημένη μαλακότητα του σώματος ως τεχνικό εργαλείο αφήγησης.
● Ο σταθερός και αργός ρυθμός ως μία μουσική συνεχούς αντίστασης σ’ έναν
κόσμο διακοπτόμενης αφήγησης και καταιγιστικής ταχύτητας.
● Η ακινησία ως εσωτερική κίνηση.
● Πώς συγκεντρώνομαι και εστιάζω σ’ ένα περιβάλλον διασπασμένης
προσοχής;

Και πώς τελικά χρησιμοποιώντας αυτές τις τεχνικές η αφήγησή μου με αφορά
και καταλήγει να γίνει μέρος μίας συλλογικής αφήγησης;

!! Όλοι οι συμμετέχοντες λαμβάνουν βεβαίωση παρακολούθησης !!

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: REVE EN SCENE

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: 3 RUE DU DR FIGHIERA, NICE

KΟΣΤΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 60 ΕΥΡΩ 

~ press ~

Travel.gr | (27.10.25)

“Η Φύση μεταμορφώνεται σε σκηνή για το οπτικοποιημένο ποίημα του Μελαχρινού“

reader.gr | (06.02.26)

“Όταν οι άνθρωποι και ο τόπος γίνονται μέρος της αφήγησης”

Marie Claire | (27.01.26)

“Lemon: Έρχεται στο ΠΛΥΦΑ η παράσταση-φαινόμενο
που εδώ και οκτώ χρόνια ταξιδεύει στην Ελλάδα”

~ social media ~

Instagram | ΤικΤοκ | Facebook | YouTube

 

 

~ βιογραφικό ~

Ο Μελαχρινός Βελέντζας είναι πτυχιούχος του τμήματος Διεθνών και
Ευρωπαϊκών Σπουδών (Πανεπιστήμιο Πειραιώς). Έχει φοιτήσει στο
μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Πολιτιστική Διαχείριση» (Πάντειο Πανεπιστήμιο).
Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού διπλώματος «Marketing, Consumption &
Society», το οποίο και παρακολούθησε με υποτροφία στο University of Limerick της
Ιρλανδίας. Παρουσίασε στο Πανεπιστήμιο του Carleton του Καναδά τη διπλωματική
του εργασία με αντικείμενο έρευνας «H λειτουργία της μουσικής στη
διαφήμιση». Έχει εργαστεί σε πολιτιστικούς χώρους δημιουργώντας και
αναπτύσσοντας την ταυτότητά τους. Από το 2013 εργάζεται στο θέατρο ως
performer, μουσικός και παραγωγός. Από επιλογή δε φοίτησε σε δραματική σχολή.
Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τους Θωμά Μοσχόπουλο, Μιχαήλ
Μαρμαρινό, Γεωργία Μαυραγάνη, Ελένη Σκότη κ.ά. Ενδεικτικά, έχει
πρωταγωνιστήσει στα έργα «Πόσο κοστίζει να ζεις;» (βραβείο Pulitzer) της
Martyna Mayok και «Ο Γιατρός της Τιμής του» του Καλντερόν σε σκηνοθεσία-
μετάφραση Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα. Το καλοκαίρι του 2023,
πρωταγωνίστησε στη Μικρή Επίδαυρο και το έργο «Συμπτώματα από την έλλειψη
βάρους» σε σκηνοθεσία της Έμιλυς Λουίζου και κείμενο του Γιάννη Σκαραγκά στο
πλαίσιο του Κύκλου Contemporary Ancients. Έχει συμμετάσχει στη
συμπεριληπτική θεατρική παραγωγή «Αντίο, Ροβινσών» σε σκηνοθεσία Αννίτας
Καπουσίζη στο Θέατρο Φούρνος καθώς επίσης και στο «Εάν αυτό είναι ο
άνθρωπος» του Primo Levi σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη στο Tempus
Verum.
Η σχέση του με τη μουσική ξεκινά από την ηλικία των έξι ετών με σπουδές στο
κλασικό πιάνο και τα ανώτερα θεωρητικά, ενώ στη συνέχεια παρακολούθησε
μαθήματα jazz αυτοσχεδιασμού και αρμονίας. Εργάζεται επίσης ως δάσκαλος
πιάνου εφαρμόζοντας μία δική του μέθοδο διδασκαλίας με στοιχεία από το θέατρο,
τη μουσική αλλά και τον τομέα της ψυχολογίας και δίνοντας έμφαση στην

αντιμετώπιση του φόβου της έκθεσης όταν κανείς παίζει μουσική. Το 2018 ξεκινά το
ταξίδι της θεατρικής παραγωγής Lemon ιδρύοντας παράλληλα την εταιρεία
ανεξάρτητης καλλιτεχνικής έρευνας και παραγωγής. Μετρώντας μέχρι σήμερα
194 παραστάσεις, 25.500 θεατές, 60 διαφορετικούς προορισμούς σε κάθε γωνιά της
Ελλάδας και με όραμα ότι “Θέατρο υπάρχει όπου υπάρχουν θεατές”, το Lemon
αποτελεί μια εναλλακτική πρόταση θεατρικής παραγωγής και πολιτιστικής
αποκέντρωσης. Η ιστορία του πιανίστα 1900 ταξιδεύει και παρουσιάζεται κυρίως σε
μη αμιγώς θεατρικούς χώρους (εν πλω, καρνάγια κ.α.), σε αποκεντρωμένες περιοχές
της Ελλάδας και προσαρμόζεται κάθε φορά στο διαφορετικό τόπο (site-adaptive
theatre) δημιουργώντας μία πρωτότυπη εμπειρία για τους θεατές.
Το Lemon καθώς και τα επερχόμενα έργα και παραγωγές αποτελούν μέρος μίας
συνολικής πολιτιστικής πρότασης για ένα θέατρο ενεργό, με κοινωνικό
αποτύπωμα (socially-engaged theatre) και πολιτικό πρόσημο. Αυτή την περίοδο,
έχει ξεκινήσει τη δεύτερη παραγωγή του, «Το Όνειρο»: ένα σκηνικό συμβάν
γεμάτο μουσική, αφηγήσεις και θεατρικότητα, που θα παρουσιάζεται σχεδόν
αποκλειστικά σε φυσικά τοπία. Εκεί, στο όριο θεάτρου και πραγματικότητας, δε θα
υπάρχει καμία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη σκηνή και τους θεατές. Είναι
εισηγητής εργαστηρίων σωματικού θεάτρου καθώς επίσης και σεμιναρίων
επικοινωνίας και οργάνωσης παραγωγής. Αμφότερα, στόχο έχουν την ενεργοποίηση
των διαφορετικών πλευρών των συμμετεχόντων και τη σύνθεση του προσωπικού
τους κώδικα μέσα από τη λειτουργία της ομάδας.

 

~ Atelier de Théâtre Corporel ~

« Le corps sait des choses que l’esprit ignore »
Jacques Lecoq

À une époque où la tension et l’implication caractérisent notre manière d’exister en tant qu’ensemble social fragmenté, et par extension la manière dont nous racontons nos vies en tant qu’individus (dé)connectés, que se passerait-il si nous prenions de la distance afin de revenir à un récit collectif ?

À travers cet atelier original, Melachrinos Velentzas nous propose de revenir à la valeur de l’observation et de devenir les passeurs de l’histoire que nous racontons. Ce regard apaisé crée un silence et, grâce à la fonction chorale, où chaque histoire fait partie d’une nécessité collective, il nous permet de ne pas colorer à l’avance l’histoire que nous racontons. Il nous permet de ne pas prendre position a priori, mais nous conduit à nous interroger et à nous étonner. À revenir à l’exploration de la réalité, plutôt qu’à rester enfermés dans son commentaire. Un atelier qui offre des outils utiles non seulement aux personnes déjà engagées dans une pratique artistique, mais aussi à toutes celles et ceux qui souhaiteraient entamer leur relation avec l’art. L’atelier s’adresse à tous et ne nécessite aucune expérience préalable.

« Ce ne sont pas nous les protagonistes, mais l’histoire que nous racontons »

« J’agis tout en m’observant agir ». Cette fonction double, parallèle et presque simultanée, d’implication et de désengagement, se trouve au cœur de la recherche menée dans cet atelier. Le point de départ est chaque corps pris séparément, puis la composition de ces corps singuliers en un ensemble choral. À travers des exercices précis, qui empruntent des éléments au théâtre documentaire, à la musique et au domaine de la psychologie, nous nous concentrerons sur la fonction de l’être humain-narrateur, non pas comme protagoniste de l’histoire, mais comme son transmetteur.

Thématiques de l’atelier

• Le « corps parlant » : comment activer mon corps et raconter à travers lui ?

• La difficulté, et la manière dont elle active mon corps.

• La souplesse activée du corps comme outil technique de narration.

• Le rythme stable et lent comme musique d’une résistance continue dans un monde de récit interrompu et de vitesse fulgurante.

• L’immobilité comme mouvement intérieur.

• Comment me concentrer et garder mon attention dans un environnement d’attention fragmentée ?

Et comment, finalement, en utilisant ces techniques, mon récit me concerne et finit par devenir une partie d’un récit collectif ?

!! Tous les participants reçoivent une attestation de participation !!

Lieu : Rêve en Scène
Adresse : 3 Rue du Dr Fighiera, Nice

Coût de participation : 60 €

---

~ presse ~

Travel.gr | (27.10.25)

« La nature se transforme en scène pour le poème visualisé de Melachrinos »

reader.gr | (06.02.26)
« Quand les êtres humains et le lieu deviennent une partie du récit »

Marie Claire | (27.01.26)
« Lemon : le spectacle phénomène, qui voyage en Grèce depuis huit ans, arrive au PLYFA »

---

~ réseaux sociaux ~

Instagram | ΤικΤοκ | Facebook | YouTube

---

~ biographie ~

Melachrinos Velentzas est diplômé du département des Études internationales et européennes de l’Université du Pirée. Il a suivi le programme de master « Gestion culturelle » à l’Université Panteion. Il est également titulaire du master « Marketing, Consumption & Society », qu’il a suivi grâce à une bourse à l’University of Limerick, en Irlande. Il a présenté à l’Université Carleton, au Canada, son mémoire de recherche sur « le rôle de la musique dans la publicité ». Il a travaillé dans des espaces culturels en créant et en développant leur identité.

Depuis 2013, il travaille dans le théâtre comme performer, musicien et producteur. Par choix, il n’a pas suivi de formation en école d’art dramatique. Il a participé à des séminaires avec Thomás Moschópoulos, Michaïl Marmarinós, Georgia Mavragáni, Eléni Skóti, entre autres. À titre indicatif, il a interprété les rôles principaux dans « Combien coûte le fait de vivre ? » (Prix Pulitzer) de Martyna Mayok, ainsi que dans « Le Médecin de son honneur » de Calderón, dans une mise en scène et traduction de Thomás Moschópoulos au Théâtre Porta. À l’été 2023, il a joué à la Petite Épidaure dans la pièce « Symptômes du manque de poids », mise en scène par Émily Louízou sur un texte de Yánnis Skarangkás, dans le cadre du cycle Contemporary Ancients. Il a également participé à la production théâtrale inclusive « Adieu, Robinson », mise en scène par Annita Kapousizi au Théâtre Fournos, ainsi qu’à « Si c’est un homme » de Primo Levi, mise en scène par Georgia Mavragáni au Tempus Verum.

Sa relation avec la musique commence à l’âge de six ans, avec des études de piano classique et de théorie musicale avancée. Par la suite, il a suivi des cours d’improvisation jazz et d’harmonie. Il travaille aussi comme professeur de piano, en appliquant sa propre méthode d’enseignement, nourrie par des éléments du théâtre, de la musique et du domaine de la psychologie, avec un accent particulier mis sur la gestion de la peur de l’exposition lorsque l’on joue de la musique.

En 2018, il entame l’aventure de la production théâtrale Lemon, tout en fondant parallèlement une structure indépendante de recherche et de production artistique. Avec, à ce jour, 194 représentations, 25 500 spectateurs, 60 destinations différentes dans tous les coins de la Grèce, et avec pour vision que « le théâtre existe là où il y a des spectateurs », Lemon constitue une proposition alternative de production théâtrale et de décentralisation culturelle. L’histoire du pianiste 1900 voyage et est présentée principalement dans des espaces non strictement théâtraux (à bord de bateaux, dans des chantiers navals, etc.), dans des régions éloignées de Grèce, et s’adapte à chaque lieu différent (site-adaptive theatre), créant ainsi une expérience originale pour les spectateurs.

Lemon, ainsi que les œuvres et productions à venir, font partie d’une proposition culturelle globale pour un théâtre actif, à impact social (socially-engaged theatre) et à portée politique. En ce moment, il a commencé sa deuxième production, « Le Rêve » : un événement scénique rempli de musique, de récits et de théâtralité, qui sera présenté presque exclusivement dans des paysages naturels. Là, à la frontière entre théâtre et réalité, il n’existera aucune ligne de séparation entre la scène et les spectateurs. Il anime également des ateliers de théâtre physique ainsi que des séminaires sur la communication et l’organisation de production. Tous deux ont pour objectif d’activer les différentes facettes des participants et de composer leur code personnel à travers la dynamique du groupe.